يه خاطره ....

قاصدك.ج — Mon, 19 Nov 2007 01:46:00 GMT

بسم رب الشهدا و صديقين ...

نويسنده: مردآشوب- شاعر

چهارشنبه 9 خرداد1386 ساعت: 12:17

سلام دوستان هم باورم
در نظرات خواسته بوديد كه از اشعار دفاع مقدسي ام براتون بريزم يه كار آزاد نه چندان فني (از لحاظ شعري)براتون ميزارم كه بنا به يكي از خاطراتم سرودم (تقديم به شهيد عزيز مختار) و اما خاطره من كه منجر به سرودن اين كار شد.
اسمش مختار بود تك فرزند يه خونواده مذهبي روستايي درخراسان پدرش كشاورز بود و اين پسرو خدا در 40 سالگي بهش داده بود مختار از 10 سالگي به تهران آمده بود و شاگرد يه ميكانيكي در ميدان شوش تهران بود و توي مغازه مي خوابيد وتمام در آمد كمي رو كه داشت خرج پدر و مادر پيرش ميكرد چون اونها فقير بودن وپير و پدرش كشاورزي مختصري داشت در سن17 سالگي به جبهه اومده بود و 2 سال بود كه در يكي از گردان هاي لشگر محمد رسول الله (ص) آرپي جي زن بود.

من از گردان تخريب لشگر به گردان اونها مامور شده بودم براي باز كردن معبر در شب عمليات كربلاي 5 (شلمچه) كه گردان اونها رو از ميدان مين عبور بدم يه هفته قبل از عمليات باهاش آشنا شده بودم بچه اي بود درشت اندام ، شوخ ، وكمي مغرورو بعضي وقتها كمي بد دهن (چون تو شوش بزرگ شده بود)خلاصه لاتي بود برا خودش خيلي از بچه هاي گردان از اين رفتارهاش شاكي بودن و به چشم يه بچه پرو بهش نگاه مي كردن . همه رو دست مي انداخت تو پوتين بچه ها مارمولك و جونوراي جوروواجور مي انداخت يا وقتي خواب بودن آب روي شلوارشون ورختخوابشون مي ريخت نماز شب خونا رو مسخره ميكرد و دست مي انداخت خلاصه خيلي شر بود... هنوز بچن ساعت قبل عمليات همه داشتن تو چادر دعاي كميل مي خوندن مختار روي يه تپه كوچيك نشسته بود داشت صداي خر و گاو و مرغ و خروس در مي آورد و قهقهه مي زد .فرياد مي زد خدايا ما خرتيم اگه ميگي نه و (عرعر) مي كرد (هميشه كارش بود) به فرمانده دسته شون گفتم بابا اينو كمي نصيحت كن اين آبروي گردانتونو مي بره اشك توي چشاش پر شد بهم گفت اشتباه نكن مخلص تر از اين من در تمام گردان نديدم گفتم چرا ؟ گفت قصه موسي و شبان رو شنيدي گفتم آره گفت اين همون شبان قصه ست اين سيمش به بالا وصله اينطوريه عبادت اين تعريف كرد گفت چند وقت پيش يك نفر ناشناس شب تمام لباس ها و جوراب هاي كل گروهان مارو مي شست صبح بلند مي شديم مي ديديم همه لباسها تميزه همه به همديگه شك مي كردن كه كي اين كار و ميكنه يه شب من كمين كردم ديدم مختار اين كارو ميكنه اگه بدوني من چه چيزايي از اين آدم ديدم... خلاصه گذشت تا موقع عمليات من و يكي از بچه هاي تخريب رفتيم تو ميدان مين كه معبر بزنيم كل گردان هم كه نزديك به 400 نفر مي شدند پشت سر ما بيرون ميدان مين رو زمين دراز كشيده بودند كه معبرو باز كنيم و اونا بزند به خط دشمن آخرين مين ها رو كه خنثي كرديم كمين دشمن مارو ديد و لو رفتيم عراقي ها منور زدند و همه جا مثل روز روشن شد و شروع كردن به تير باران ما يك دوشكا ودو تا تير بار گرينوف مارو بستن به رگبار با تير هاي رسام و با تمام قوا توپخانه دشمن و خمپاره چي ها آتيش مي ريختن رو ما و ما هنوز سيم خاردارها رو قطع نكرده بوديم كه نيروهاي گردان بتوانند عبور كنند و حمله كنندآنقدر حجم آتش زياد بود كه نمي شد حركتي كرد چند نفر از بچه ها در حال خوابيده تير خوردند

همه كپ كرده بوديم هيچ كس وجود نمي كرد سر خودش رو بالا بياره چون اگه سرتو بالا مي آوردي ده تا تير مي خورد تو سرت انگار زمين و زمان از حركت ايستاده بود اگه تا چند لحظه ديگه به اون حالت مي مونديم تمام 400 نفر كشته مي شدند چون نه راه پس داشتيم نه راه پيش همه حتي فرمانده گردان مونده بود چيكار كنه سيم خاردار حلقوي سه طبقه به اندازه دو متر جلو مون بود تو همين لحظه زير نور منور چند متر عقب تر از ما ديدم يكي بلند شد نعره مردانه اي كشيد كه صداش توي دشت پيچيد مي گفت و ما رميت اذ رميت آرپي جي روي دوشش بود و به طرف دوشكا چي دشمن شليك كرد و دوشكا چي دشمن رو زد و خودش هم چند تا تير خورد موشك آرپي جي ديگري رو روي قبضه گذاشت و همين طور كه ازش خون مي رفت روي زانو نشست و به طرف تير بار دشمن نشانه رفت و با شگفتي تمام ديديم كه تير بار دشمن هم خاموش شد آرپي جي رو پرت كرد زمين و به طرف ما اومد از كنار من كه رد شد ديدم مختاره بدون اينكه يه كلمه حرف بزنه همين طور كه ازش خون مي رفت خودشو انداخت روي سيم خاردار سه طبقه و با دست اشاره كرد كه از روي من رد شين هنوز آتش دشمن زياد بود ولي همه ديگه روحيه گرفته بوديم و بدون معطلي بلند شديم و پاهامونو روي پشت مختار گذاشتيم و 400 نفر از روي بدن زخمي و نيمه جون مختار گذشتيم و به خط دشمن زديم همون مختار بچه پرو جون 400 نفرو نجات داد اونجا بود كه فهميدم مختار كي بود و ياد قضييه موسي و شبان افتادم عمليات با موفقيت انجام شد وقتي صبح بر گشتيم هنوز مختار روي سيم خاردار بود و شهيد شده بود چند ساعت طول كشيد تا بدن پاره پاره شو از سيم خاردار جدا كنيم چون كاملا سيم ها تو بدنش فرو رفته بود اونجا بود كه ياد اين شعر حافظ افتادم كه ميگه
خاكساران جهان را به حقارت منگر تو چه داني كه در اين گرد سواري باشد
شعر زيررا تقديم كردم به شهيد مختار روحش شاد و يادش گرامي

------------------------------

من هنوز به ياد دارم
روي سيم خاردار خوابيدنت را
زير رگبار سهمگين گلوله ها
هنوز بياد دارم
كه تير هاي رسام دوشكا
چگونه تو را به سيم خاردار دوختند
يادم هست دلاور
يادم هست
كه چهار صد مرد اهورايي
پا بر عرش شانه هايت گذاشتند
تا از نقطه رهايي بگذرند
يادم هست برادر
من يادم هست
ولي دختر همسايه يادش نيست
چون هنوز به دنيا نيامده بود
شايد اگر فيلم آن رشادت را ديده بود
دگمه هاي مانتو اش را گم نمي كرد
شايد اگر من به جاي شعرهاي عاشقانه برايش از تو مي گفتم
روسري اش را يك وجب جلو مي كشيد
تو عمار بودي و من سعد ابي وقاص
تو شهيد شدي و من در كنج عزلت اوستا خواندم
نامحرمان مرا در پيچ و خم زند گي ام گم كردند
ولي من هنوز يادم هست
شلمچه هم تو را به ياد دارد
حتي باد هم آن شب
موهاي خون آلودت را شانه مي زد
ولي بوقلمون صفتان
نامحرمان اهل باد
تو را بياد ندارند
ديگر نام تو را بر كوچه هايشان نمي گذارند
كلاس شهرشان بالا رفته
ستاره هاي لوس آنجلس را فداكار تر از تو مي دانند
ولي من هنوز بياد دارم
يادم هست ديپلم هم نداشتي
سردار هم نبودي
تو را فقط با پيشاني بند يا حسين ات مي شناختند
سياستمدار هم نبودي
چون كم حرف مي زدي
از رابطه با امام زمان مي گفتي نه با آمريكا
تو حتي نصف جيره غذ ايت را مي بخشيدي
پس آقا زاده هم نبودي
چه رسدبه رشوه و اختلاس ميلياردي
دهقان زاده بودي و تنها فرزند خانواده
و عصاي دست پدر پيرت
پدرت مي گفت ،خودت را به خيش مي بستي
تا زمين را شخم بزني
و آن شب خودت را به سيم خاردار بستي
تا يارانت را درو نكنند
اصلا روي سيم خار دار خوابيدن مال دهقان زاده هاست
آقا زاده ها كه روي اسكناس مي خوابند
من هنوز به ياد دارم
ميدان مين را مي گويم
ميدان ونك را هم هروز مي بينم
و برجهايي را كه مهريه زنانشان كرده اند
راستي از پدرت چه خبر؟
خدا كند لا اقل به جاي تو يك تراكتور قسطي
به او داده باشند
تا زمينش را شخم بزند
خدا كند!!!

منظورم از اين خاطره فقط اين بود که بدانيد مختارها اينطوري ايرانو حفظ کردند
با خون

--------------------------

در تمام اين بحث ها من نوعي نخواستم خودم رو به رخ کسي بکشم
و هرجا من يا ما گفتم منظورم خودم من نوعي نبوده است
با تشکر از همه دوستان عزيزم
اما عزيزانم آن مدينه فاظله که شما دنبالش هستيد آزادي -استقلال -شرف -برادري
عدالت مساوات و غيره رو ما در جبهه ديديم و بس اونجا نهايت بود
نهايت

--------------------------

برداشت مطلب :

کامنت هاي بانويي بي دين که اين خاطره جواب تمام مباحثه ها بود .

يك هزارو يك

قاصدك.ج — Wed, 14 Nov 2007 07:06:00 GMT

به نام تو ...

سلام ..........

دلم گرفته خدا

و فقط تويي که ماواي اشکهاي مني

خداخداخدا....الحمدلله رب العالمين ....

دلم نمي آيد بنويسم باز

با طعمي از حسرت هاي هنوز

دلم نمي آيد شهره ي با تو بودن هايم تنهايي هاي گاهگاه باشد

اما تو ميداني که من هميشه تنهام

تباه از خويش

باز به تو رسيده ام

با موج موج اشک هايي که تن به ساحل تنهاييم مي کوبند

رد نگاه تو هنوز روي خاک تنم هست

دلم برايت تنگ نشده

تو به هر حال هستي

و دفتر حضور غيابت هر شب باز است

خدا خداي درد هايم

خداي التماس هايم

غربت نگاه هايي که روياها ميبيند مرا در وادي جنون تن ميميراند

کنار باش هنوز تا هميشه